The Golden Boys

I think it is not true that the parents of the boy don’t follow them boy, because he their son and they must love and apreciate him.

Mr and Mrs Hamilton had two sons, Richard and Philip, who were both taller and friendlier than me. My parents liked them a lot. “Why can’t you be more like Richard and Philip?” I hated them.


Every August. Every August for twelve years. Every August for twelve years we went to the same small town on holiday. Every August for twelve years we went to the same beach. Every August for twelve years my parents rented the same small house in the same small town near the same beach, so every morning of every August for twelve years I woke up and walked down to the same beach and sat under the same umbrella or on the same towel in front of the same sea.

There was a small café on the beach where we sat every day, and every day Mr Morelli in the café said “Good morning!” to my parents, and then always patted me on the head like a dog. Every day we walked down to our red and white umbrella, every day my father sat on his deckchair and read the newspaper then went to sleep, every day my mother went for a swim in the sea and then went to sleep. Every lunchtime we ate the same cheese sandwiches which my mother made, and then every afternoon we went up to the café and ate an ice cream while my parents talked to Mr Morelli about the weather. Every summer for twelve years I sat there and read books and sometimes played volleyball with some of the other boys and girls who were there, but I never made any friends.

It was so boring.

Every August for twelve years the same family sat next to us. They were called the Hamiltons. We had a red and white umbrella, they had a green one. Every morning my parents said “Good morning!” to Mr and Mrs Hamilton, and Mr and Mrs Hamilton said “Good morning!” to my parents. Sometimes they talked about the weather.

Mr and Mrs Hamilton had two sons. Richard was the same age as me, and his brother Philip was two years older than me. Richard and Philip were both taller than me. Richard and Philip were very friendly, and both very handsome. They were much friendlier and more handsome than me. They made friends with everyone, and organised the games of volleyball on the beach or swimming races in the sea with the other children. They always won the games of volleyball and the swimming races. My parents liked Richard and Philip a lot. “Why can’t you be more like Richard and Philip?” they said to me. “Look at them! They make friends with everyone! They are polite, good boys! You just sit here reading books and doing nothing!”

I, of course, hated them.

Richard and Philip, Richard and Philip, Richard and Philip – it was all I ever heard from my parents every August for twelve years. Richard and Philip were perfect. Everything about them was better than anything about me. Even their green beach umbrella was better than our red and white one.

I was sixteen years old the last summer we went there. Perfect Richard and perfect Philip came to the beach one day and said that they were going to have a barbecue at lunchtime. They were going to cook for everyone! “Forget your cheese sandwiches”, they laughed, “Come and have some hamburgers or barbecue chicken with us! We’re going to cook!”

My parents, of course, thought this was wonderful. “Look at how good Richard and Philip are! They’re going to do a barbecue and they’ve invited everybody! You couldn’t organise a barbecue!”

Every summer for twelve years, on the other side of my family, sat Mrs Moffat. Mrs Moffat was a very large woman who came to the same beach every summer for twelve years on her own. Nobody knew if she had a husband or a family, but my parents said that she was very rich. Mrs Moffat always came to the beach wearing a large hat, a pair of sunglasses and a gold necklace. She always carried a big bag with her. She never went swimming, but sat under her umbrella reading magazines until lunchtime when she went home.

Richard and Philip, of course, also invited Mrs Moffat to their barbecue.

Richard and Philip’s barbecue was, of course, a great success. About twenty people came and Richard and Philip cooked lots of hamburgers and chicken and made a big salad and brought big pieces of watermelon and everyone laughed and joked and told Mr and Mrs Hamilton how wonderful their sons were. I ate one hamburger and didn’t talk to anybody. After a while, I left, and made sure that nobody saw me leave.

Mrs Moffat ate three plates of chicken and two hamburgers. After that she said she was very tired and was going to go and have a sleep. She walked over to her umbrella and sat down on her deckchair and went to sleep. When she woke up later, everybody on the beach was surprised to hear her screaming and shouting.

“My bag!!!! My bag!!!” she shouted. “It’s gone!!! It’s GONE!!!” Everybody on the beach ran over to Mrs Moffat to see what the problem was. “Someone has taken my bag!!!” she screamed, “Someone has stolen my bag!!!”

“Impossible!” said everybody else. “This is a very safe, friendly beach! There are no thieves here!” But it was true. Mrs Moffat’s big bag wasn’t there anymore.

Nobody had seen any strangers on the beach during the barbecue, so they thought that Mrs Moffat had perhaps taken her bag somewhere and forgotten it. Mr Morelli from the café organised a search of the beach. Everybody looked everywhere for Mrs Moffat’s big bag.

Eventually, they found it. My father saw it hidden in the sand under a deckchair. A green deckchair. Richard and Philip’s deckchair. My father took it and gave it back to Mrs Moffat. Everybody looked at Richard and Philip. Richard and Philip, the golden boys, stood there looking surprised. Of course, they didn’t know what to say.

Mrs Moffat looked in her bag. She started screaming again. Her purse with her money in it wasn’t in the big bag. “My purse!” she shouted, “My purse has gone! Those boys have stolen it! They organised a barbecue so they could steal my purse!”

Everybody tried to explain to Mrs Moffat that this couldn’t possibly be true, but Mrs Moffat called the police. The police arrived and asked golden Richard and golden Philip lots of questions. Richard and Philip couldn’t answer the questions. Eventually, they all got into a police car and drove away to the police station.

I sat there, pretending to read my book and trying to hide a big, fat purse under the sand on the beach.

That was the last summer we went to the beach. My parents never talked about Richard and Philip again.


Posted in Անգլերեն, Uncategorized | Leave a comment


Սեպտեմբեր-Մայիս հաշվետվություն

Do What You Say

King Of The Pumpkins


My habits

My Free Time

Christmas is Coming…

My Free Time

The Only Thing To Fear Is


A Serious Case

About Spring

10 Facts About Armenia

10 Փաստ Հայաստանի Մասին

Fairy Tales Fight Back

The Golden Boys



Posted in Հաշվետվություն, Uncategorized | Leave a comment

Fairy Tales Fight Back


We all know the stories. The princess falls in love with the prince. He rescues the damsel in distress from the tower or the dragon or the wicked queen … or anything at all really. The plot in many fairy tales relies on a woman in trouble needing a brave, strong man to rescue her.


I loved Disney as a child, and I still do, but it is clear that stories such as Snow White and Sleeping Beauty are based on gender stereotypes. They show children that women spend their time looking pretty, cooking and cleaning and that women need a man to look after them. These ideals are old-fashioned and outdated.  I personally would feel uncomfortable teaching these values to children – boys or girls.

Luckily, Disney has clearly seen that their female characters were weak and helpless and their new films feature strong female characters. Tangled, which tells Disney’s story of Rapunzel, was released in 2010. Rapunzel is an intelligent and creative 18 year old who asks a man to help her to visit the kingdom. Although he is helping her, she also helps and saves him. She uses her intelligence and people skills to save him from a group of criminals, and she uses her magic (perhaps a symbol for special talents) to heal him when he is hurt.


Disney’s award winning film Frozen was released in 2013. Based on Hans Christian Anderson’s story The Snow Queen, it tells of a young girl, Elsa. Elsa can make it snow and turn water to ice. When she starts an eternal winter, it is her sister, Anna, who decides to save the kingdom.  When Anna’s heart is frozen, an act of true love is needed to save her. We immediately think of true love’s kiss. In the end, the act of true love which saves Anna is her decision to give up her life for Elsa.

The females in these stories are intelligent, brave and adventurous. They are better role models for young girls and show children that girls can be heroes too. Disney’s choice to show strong, independent females working together with men shows the progress which has been made in gender equality. Hopefully, through efforts such as this, the idea that a man always rescues the woman will not be passed on to future generations.

Posted in Անգլերեն, Uncategorized | Leave a comment

The History Of Graffiti


Image | Posted on by | Leave a comment

10 փաստ Հայաստանի մշակույթի և ավանդույթների մասին


Հայաստանի մշակույթի մասին փաստերը անհաշիվ են: Այդ անհաշիվ փաստերը Հայաստանը դարձնում են  շատ յուրօրինակ, առանձնահատուկ և աշխարհի պարտադիր այցելության երկրներից մեկը:
Երբ դու լսում ես որևէ երկրի անուն առաջի անգամ անմիջապես ի՞նչ ես մտածում :
Այո, մենք գիտենք, որ դուք չեք հետաքրքրվում քաղաքականությամբ, տնտեսությամբ և նման այլ ձանձրալի բաներով: Մարդիկ սովորոբար հակված են իմանալ ավելի շատ մշակույթի և սովորույթների մասին:
Ինչպիսի՞ երկիր է դա, ի՞նչ են սիրում մարդիկ, ի՞նչ յուրահատուկ բան կա այդ երկրում:
Հայաստանի՝ աշխարհի ամենահին երկրներից մեկի, յուրահատկությունը առանձնանում է նաև նրա մշակույթի և ավանդույթների շնորհիվ: Մենք կարող ենք հայկական մշակույթի մասին անվերջ խոսել։
Դուք կարող եք գտնել տոննաներով գրքեր Հայաստանի մշակույթի, յուրաքանչյուր ասպեկտի , ավանդույթի և այն ամենի մասին, որով Հայաստանը հայտնի է:
Այսպիսով, որպեսզի ավելի հեշտ լինի Ձեզ համար, մենք ընտրել ենք ամենահետաքրքիր և ամենազվարճալի փաստերը հայկական մշակույթի մասին։

Փաստ 1


Հայաստանը գտնվում է Եվրոպայի և Ասիայի խաչմերուկում: Դուք կարող եք գտնել շատ մշակույթային տարրեր, որոնք իրենց եզակի ազդեցությունն են ունեցել հայկական մշակույթի վրա: Ինչևէ կան մի քանի մշակույթային տարրեր, որոնց դուք երբևէ կարող եք հանդիպել մեկ այլ մշակույթում: Խաչքարերը դրանցից մեկն են:
Խաչքար բառը թարգմանվում է որպես` խաչ-քար: Խաչքարերը տիպիկ հայկական են և մարմնավորում են քրիստոնեական մշակույթը Հայաստանում: Խաչքարերի գլխավոր թեման փորագրված խաչերն են ժայռերի մեջ, չնայած հազվադեպ կարող եք հանդիպել խաչքարերի` այլ պատկերներով:

Հետաքրքիր փաստ

Դուք երբևէ չեք հանդիպի միանման խաչքարերի: Յուրաքանչյուր խաչքար եզակի է և երբեք չի ունեցել իր երկրորդ օրինակը: Այս հետաքրքիր փաստը հայկական մշակույթի մասին Ձեզ կստիպի ավելի հետաքրքրվել նրանով։
Առաջին խաչքարերը հայտնվել են 9-րդ դարում: 2010 թվականից սկսած խաչքարերը ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՈ «Ոչ նյութական մշակույթային ժառանգության» ցուցակում:

Փաստ 2

Էջմիածնի Մայր տաճար


Հայաստանը հայտնի է իր ամենահին եկեղեցիներով: Հայաստանը առաջինն է ով ընդունեց քրիստոնեությունը 301 թվականին: Հայաստանում դուք կարող եք հանդիպել բազմաթիվ անտիկ տաճարների: Առաջին եկեղեցին Էջմիածնի տաճարն է, որը կառուցվել է 4-րդ դարում:
Եկեղեցին կառուվեց քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն ընդունվելուց անմիջապես հետո: Եկեղեցու տեղը որոշվել է ըստ Գիրգոր Լուսավորչի տեսիլքի:
Էջմիածնի տաճարը անտիկ հայակական ճարտարապետության կատարյալ ցուցադրություն է, և այն տեղերից մեկն է, որտեղ դուք պետք է այցելեք երբ Հայաստանում եք:


Փաստ 3


Ամենահին գինու գործարանը Հայաստանում  Արենի գյուղում է: Խոսել հայակական մշակույթային գանձերի մասին առանց Հայաստանի գինու արտադրության անարդար կլինի: Աշխարհի ամենահին գինու գործարանը հայնտաբերվել է Հայաստանում: Համաձայն հնագիտական հետազոտությունների գինու գործարանը կառուցել է մ.թ. 4100թ.-ին:
Ասում են, որ մ.թ. 4100թվականին գինու արտադրությունը արդեն այնքան զարգացած էր, որ գիտնականները հավատում էին այն փաստին, որ գինեգործության արմատները ավելի անտիկ ժամանակներից են գալիս: Գինու պատրաստման ավանդույթը պահպանվում է մինչև մեր օրերը:
Հայաստանը  գինու մեծ արտադրող է: Հայաստանի կլիման շատ հարմար է գինու արտադրության համար: Եթե դուք դեռ չեք փորձել հայակական գինին, ապա մի՛ հապաղեք։

Փաստ 4


Պատրիարքական ընտանիքներ դեռևս գնահատվում են․
Ընտանիքները մեծ կարևորություն ու հպարտություն են համարվում հայերի համար։ Հայակական ընտանիքներում միշտ ջերմություն կա։ Ավանդաբար հայերը ձգտում են ունենալ բազմանդամ ընտանիք։
Հայերը ընտանիքի հայեցակարգին մեծ պատասխանատվությամբ են մոտենում։ Ընտանիքի ամենատարեց անդամը համարվում է ընտանիքի գլուխը։ Մյուս անդամները հարգում են նրան և խորհրդակցում նրա հետ ամեն հարցում։ Չնայած, հայկական ընտանիքների պատկերը աստիճանաբար փոխում է․ ավելի երիտասարդ սերունդները հակված են ստեղծել սեփական  ընտանիքները, առանց տարեց անդամների։


Փաստ 5


Յոթ օր, Յոթ գիշեր հարսանիք։
Հայակական հարսանիքը ամենագունեղ և միևնույն ժամանակ ավանդույթներ ընդգրկող արարողություն է։ Ավանդաբար հայերը յոթ օր ու գիշեր նշում էին հարսանիքը, սակայն այս ավանդույթը ներկայում ժամանակակից չէ։
Շատ հյուրեր և շատ զվարճանքներ․ ահա այսպես է նկարագրվում հայակական հարսանիքը։ Ոսկեղենը ամենաարդիական նվերն է հայկական հարսանիքներին։
Հայկական հարսանիքի կարևորագույն բաղադրիչը այսպես կոչված «Քավորի ընտանիք»-ն է։ Որպես կանոն, «Քավորի ընտանիքը» ընտրվում է այն ընտանիքը, որն ունի սերտ կապեր զույգերի հետ։

Փաստ 6


Երեխաները սրբություն են հայկական ընտանիքներում։
Ներկայում հայկական ընտանիքներում սովորաբար երկու երեխա են ունենում։
Ավանդաբար հայերը ձգտում են ունենալ շատ երեխաներ և մեծ ընտանիք։ Չնայած, ավանդույթը մասամբ վերացած է։
Նմանատիպ ընտանիքներ դուք հազիվ թե հանդիպեք հատկապես քաղաքներում։ Շատ երեխաներ ունենալու ավանդույթը ինչ-որ կերպ պահպանվում է գյուղական համայնքներում։ Հայկական ընտանքիներում հատկապես բարձր է գնահատվում արու զավակ ունենալը։
Առաջին տղայի անունը սովորաբար դրվում է պապիկի անունով։ Ընդունված է, որ մինչև երեխայի 40 օր լրանալը ոչ-ոք չպետք է տեսնի նրան, բացառությամբ ամենամոտ հարազատների։
Դա ոչ միայն սնահավատության  տեսակ է, այլև ունի որոշակի բժշկական բացատրություն։ Նորածինները շատ զգայուն են և պետք է պաշտպանվեն ամեն տեսակ հնարավոր բակտերիաներից։

Փաստ 7


Քայլերգից մինչև շուրջպար, հայերը սիրում են պարել։

Հայակական ազգային պարերը մանրակրկիտ կերպով արտացոլում են հայակական մշակույթը։ Հայկական պարերը, ինչպես հայկական մշակույթը գալիս են անտիկ ժամանակներից։ Կարևոր է նշել, որ հայկական ավանդական պարերի  գլխավոր առանձնահատկությունը կայանում է նրանց համախմբվածության մեջ։ Հայերով բնակեցված յուրաքանչյուր շրջան ունեցել է իր ուրույն պարը։ Շուրջպարն ավելի բնորոշ է հայկական ազգային պարերի ոճին։ Դուք կարող եք հանդիպել շուրջպարերի տարբեր տոնակատարությունների ժամանակ, ներառյալ հարսանիքները և ծննդյան տոները։
Հայկական ազգային պարերը ունեն տարբեր թեմաներ։ Ավանդույթի համաձայն կային հատուկ պարեր նվիրված բերքին, որսորդությանը, տոնակատարություններին և ողբերին։
Եվ ամենահետաքրքիր փաստը հայկական մշակույթի, որը կապված է պարի հետ, նրանք ունեցել են հատուկ ռազմական պարեր։ Նրանք այդ պարերը պարել են պատերազմ գնալուց առաջ և համոզված էին, որ դա  իրենց կտար ուժ և ոգևորություն։

Փաստ 8


Դուք դեռ չե՞ք օգտվել հայկական հյուրընկալությունից։
Եթե դուք գոնե մի փոքր հետաքրքրված եք հայկական ավանդույթներով և մշակույթով, ապա հնարավոր է, որ լսել եք «լեգենդները», որոնք պատմում են հայկական հյուրընկալության մասին։ Անկասկած հայերը հյուրասեր և ընկերական ազգ են։ Եթե դուք հյուրընկալում եք հայկական ընտանիքում, ապա խմելը, ուտելը և ազատ զգալը պարտադիր է։
Հայերը հատուկ հարգանք են տածում իրենց հյուրերի նկատմամբ և անում են ամեն ինչ նրանց գոհացնելու համար։

Փաստ 9


Մենք չենք կարող առանց ազգային հագուստի։
Հայկական մշակույթի անբաժան մասն է կազմում ազգային հագուստը, որը կոչվում է «տարազ»:
Հայկական ազգային հագուստը սովորաբար գունավոր է: Բացի հարուստ գույներից, դուք կարող եք տեսնել զարդեղեն կանանց ազգային հագուստի վրա:

Փաստ 10


Հայերն ունեն coolest տոնը:
Նոր ամուսնացած զույգը թռնում է կրակի վրայով «տրնդեզ»-ի ժամանակ:
Մեկ այլ հետաքրքիր փաստ հայկական մշակույթի մասին: Հայկական տոները ներառում են պատառիկներ և՛ քրիստոնեական և՛ հեթանոսական մշակույթից:
Դրա պատճառը հայերի մեջ խորապես արմատավորված հեթանոսական սովորույթներն են: 301թ.-ին Քրիստոնեության ընդունումից հետո հայերը լիարժեք չէին հարմարվել քրիստոնեական մշակույթին և երբեմն նրանց համար դժվար էր չտոնել իրենց սիրած մի քանի հեթանոսական տոները:
Ասպիսով, Հայ առաքելական եկեղեցին բավականին յուրահատուկ լուծում գտավ այս խնդրի համար: Եկեղեցին վերցրեց հեթանոսական ամենասիրված տոներից մի քանիսը  և փոխեց դրանք՝ դարձնելով քրիստոնեական:
Օրինակ՝«Տրնդեզ»-ը մեկն է այն տոներից, որը գալիս է հեթանոսական ժամանակներից: Ըստ այս տոնի ավանդույթի նորապսակները թռնում են կրակի վրայով և այդ կերպ ազատվում են չարիքից և դժբախտություններից:
«Սուրբ  Սարգիս»-ը տիպիկ հայկական տոն է: Այն սիրահարների տոնն է: Միգուցե դուք զարմանաք, բայց հայերը նշում են Սուրբ Սարգիսը Վալենտինի փոխարեն: Այս օրերին աղջիկները թխում են հատուկ աղի թխվածք, որը կոչվում է «Աղի բլիթ»:
Բլիթն ուտում են քնելուց առաջ, և այն տղան, ով կբերի ջուր կլինի նրա ապագա ամուսինը:













Posted in Անգլերեն, Uncategorized | Leave a comment

10 Facts about Armenian Culture & Tradition You May Not Know!

Facts about Armenian culture are countless. These countless things make Armenia one of the most unique, special and must-visit counties of the world

When you hear some country’s name for the first time, what do you think right after?
Yes, we know that you’re not after politics, economy and all the boring stuff. People usually tend to know more about culture, traditions.
What kind of a country is it, what are people like, what is special about that country?
The uniqueness of Armenia, one of the most ancient countries of the world is emphasized thanks to its culture and traditions as well. We can speak about Armenian culture endlessly.
You can find tones of book about each aspect of the Armenian culture, each tradition and anything that Armenia is famous for.
So, to make it easy for you, we have chosen some of the most interesting and fun facts about Armenian culture and traditions. Continue reading

Posted in Անգլերեն, Uncategorized | Leave a comment

К.Паустовский «Старый повар»

Выполни тест:

1.Действие  рассказа происходит….
а) в девятнадцатом веке
б) и в начале двадцатого века
в) в конце восемнадцатого века

2. Старый повар жил . . . .
а) в доме богатой графини
б) в собственном доме на окраине города
в) в маленьком доме в саду Continue reading

Posted in Ռուսաց Լեզու, Uncategorized | Leave a comment